کی اشکاتو پاک میکنه شبا که غصه داری؟

روز هستی گشتنت تبریک باد...

meshkiman — Tue, 14 Jul 2009 20:29:18 GMT

تار و پودم را سرشتم نیست،نیست

هرچه بودم هرچه هستم نیست،نیست

من دریدم پرده اسرار را،من دیده ام

هرچه دیدم هرچه گشتم نیست،نیست

دل به دریا زد خیالم،رفته ام

تا به عرش کبریا رفتم،دریغا نیست،نیست

با خدایم عاشقی کردم،من او را دیده ام

تار و پودم گر نباشد نیست،نیست

عشق سرشارت به دل پرورده ام

لیک میدانی که دل هم نیست،نیست

گر تو باشی در نگاهم زنده ام

دل اگر چشمت نبیند نیست،نیست

عشق من،زیبا نگارم،هستی ام

بهتر از تو یار زیبا نیست،نیست

بانیِ ام!

مالک چشمان پاک

با نگاهی پر از نگاه

و با صدایی پر از خدا

ممنون از وجودت که وجودم بی وجودت بی معناست

ممنون از نفست که نفسم با نفست با معناست

ای بهارم!

هستی ام!

روز هستی گشتنت تبریک باد

روز با دل بستنت تبریک باد

روز دنیا گشتنت تبریک باد...

چه سود گر بگویمت که خسته ام...

meshkiman — Mon, 18 May 2009 12:59:18 GMT

چه سود گر بگویمت که خسته ام

چه سود گر ببینیَم شکسته ام

توان ماندنم دگر سرآمدست

توان دل بریدن از تو آمدست

هوای دل شکستگی رها نمیکند مرا

هوای سرد مردگی به لب نمیرسد چرا

چه تلخ گر شبی نبینمت،بخواب

چه تلخ گر ننوشم از لبت به خواب

نمیشود خدا تو رنگ ما گیری؟!

نمیشود کمی به حال ما گریی؟!

کمک نمیکنی خدا؟! نکن!

کمک بکن خدا، بکن!

تو گر نمی پسندیَم بگو

تو گر بدم در این دیار بی کسی بگو

خدا! تو خود خریدیَم که بی کسم

خدا! تو گفتیَم بیا که من کسم

خدا! تو ناز ناز ناز دلبری

خدا! تو ساز این دلی و از همه سری

به نام حضرتت سکوت میکنم دگر

به نام زندگی تو را سجود میکنم دگر

پی نوشت(۱): حال و هواي يك مهماني شبانه را كسي كه بعد از رفتن همه مانده، از طرز قرار گرفتن بشقاب‌ها و ليوان‌ها و غذا‌ها مي‌فهمد: در يك نگاه

پی نوشت(۲): تلفن‌هاي همراه امكان مي‌دهند كه آنهايي كه دور از يكديگر هستند با هم در ارتباط باشند. تلفن‌هاي همراه امكان مي‌دهند كه آنهايي كه با هم در ارتباط هستند دور از يكديگر بمانند

پی نوشت(۳): به ياد داشته باش که امروز طلوع ديگري ندارد ...

که من ناخورده از جام تو مستم...

meshkiman — Wed, 25 Mar 2009 12:48:18 GMT

خزانم! زندگی یعنی شکستن
به پای عشق رفتم یا نرفتم؟

خزانم! مرگ را پیمانه کردم
که کم گیرد دگر او جام دستم

خزانم! من خدا را می پرستم
تو را هم می پرستم می پرستم

خزانم! دل نمی گیری ز دستم؟
که من ناخورده از جام تو مستم

بهارم! من شکستم بت پرستم
تو را دیدم دگر من خود پرستم

به خاطر بهار...

meshkiman — Thu, 12 Feb 2009 09:34:18 GMT

مرا به یمن حضور قاصدک سپیدپوش
به خاطر بهار
به قطره های کوچک باران اسمان
تا همیشه خدا
دوست بدار

مرا برای حضور سبزبرگ
که در میان جاده ی دلگیر رهروان
پیاده باشتاب
از فرسنگهای دور
از میان کوهها گذشت
قسم به ابی عشق
رها و اشناو دمادم
به یاد بیار

منم ان مسافر تنها که باد هم ترانه اوست زمين بهانه او شب اشيانه اوست

منم که رفتنيم اگرچه ساکت و بي يار
ولي مرا براي خاطر گرمي دستان خسته ام
دوست بدار

بزن که بیهوشم...

meshkiman — Wed, 31 Dec 2008 12:39:18 GMT

همیشه با حرکاتم کلام می گویم

چرا سکوت گشته نگاهم،چرا نمی گویم

چرا تنم شده عریانو دل نمی خواند

چرا سکوت کرده نگاهم،کسی نمی داند؟

تویی حریف دلم،کمی نگاهم کن

تویی همان یارم،تو بیقرارم کن

بزن،یه دو سیلی بزن به این گوشم

بزن بهار دلم،بزن که بیهوشم

قراره تکه تکه کنند این تنم تو یک بردار

تو آن تمام دلم را که داده ام بردار

هزار بار نوشتم خدا،کنارم باش

هزار بار نوشتم،فقط به یادم باش

دلم نمی میرد،ولی اگر هم مرد

عجیب نیست،گل بی بو نمی شود پژمرد!

صراط عشق محال است،می شود یک راست!

اگر که شد تو بدان همیشه پابرجاست

...

اگر دنیا مرا خواند که پستم...

meshkiman — Mon, 13 Oct 2008 12:29:18 GMT

تو خود گفتی بمان من پشتت هستم

چرا حالا نمی گیری دو دستم

به یاد آور خدا من عهد بستم

به من گفتی همیشه مرد هستم

خدا در پاسخم یک جمله آمد

که من هستم

اگر هستی چرا اینگونه هستم

چرا بیگانه میخوانی دو دستم

کمی بنشین ببین من مرد مستم

منی که تو خودم از درد شکستم

شدم بیگانه با دنیا،که هستم

شبیه ننگ شاید سنگ هستم

ولی هرجا که هستم می پرستم

اگر دنیا مرا خواند که پستم

مرا بشكن ، مرا بشكن!

meshkiman — Wed, 03 Sep 2008 10:23:18 GMT

مرا بشکن

ترا با اشك خون از ديده بيرون راندم آخر هم

كه تا در جام قلب ديگري ريزي شراب آرزوها را

به زلف ديگري آويزي آن گلهاي صحرا را

مگو با من ، مگو از هستي و مستي

من آن خودرو گياه وحشي صحراي اندوهم

كه گل هاي نگاه و خنده هايم رنگ غم دارد

مرا از سينه بيرون كن

ببر از خاطر آشفته نامم را

بزن بر سنگ جامم را

مرا بشكن ، مرا بشكن !

تو سرتاپا وفا بودي تو با درد آشنا بودي

ولي اي مهربان من

بگو آخر كه از اول كجا بودي ؟

كنون كز من بجا مشت پري در آشيان مانده

و آهي زير سقف آسمان مانده

بيا آتش بزن اين آشيان اين بال و پرها را

رها كن اين دل غمگين و تنها را

ترا راندم

كه دست ديگري بنيان كند روزي بناي عشق و اميدت

شود اميد جاويدت

ترا راندم

ولي هرگز مگو بامن كه "اصلا معني عشق و محبت را نمي دانم"

"كه در چشمان تو نقش غم و دردت نمي خوانم"

ترا راندم ولي آن لحظه گويي آسمان مي مرد

جهان تاريك مي شد ، كهكشان مي مرد ...

درون سينه ام دل ناله ميزد :

باز كن از پاي زنجيرم ، كه بگريزم

به دامانش بياويزم

به او با اشك خون گويم

مرو ، من بي تو مي ميرم ...

ولي من در ميان هاي هاي گريه خنديدم

كه تو هرگز نداني بي تو يك تك شاخه‌ي عريان پاييزم

دگر از غصه لبريزم

در اين دنيا بمان بي من

براي ديگري سر كن نواي عشق و مستي را

بخوان در گوش جان ديگري آواي هستي را

تو اي تنها اميدم

بي من از آن كوچه ها بگذر

مرا يك دم بياد آور ...

بياد آور كه مي گفتم : بيا اميد جان من !

بيا تن را ز قيد آرزوهايش جدا سازيم

بيا ميعاد خود را در جهان ديگر اندازيم...

بياد آور كه اكنون بي تو خاموشم

ز خاطرها فراموشم

و يك تك لاله‌ي وحشي

به جاي شمع

بر گور دل من روشن است اكنون !

زندگی بودش ولی کمرنگ بود...

meshkiman — Thu, 07 Aug 2008 06:51:18 GMT

مرگ بود اما کمی در مرز بود

درد بود دنیا پر از نامرد بود

زندگی بودش ولی کمرنگ بود

بنده ای در دامنش شبرنگ بود

حرف بود اما دهانش تنگ بود

ناله ای بودش ولی از ننگ بود

خانه عشقم همیشه گرم بود

دستهایم از حرارت نرم بود

چشمهایم بی خدا بیمار بود

اشکهایش بی هوا بیکار بود

آب بود یک خنده هم در آب بود

تاب بود اما خدایم خواب بود

رنگ بود یه شاخه گل از سنگ بود

تنگ بود دنیا اگر دلتنگ بود

ناز بود اما کمی با ساز بود

ساز بود اما بدون ناز بود

ساز بود اما نوایش ناز بود

من نمیدانم چرا همراه سازم آه بود

یار بود اما همیشه بار بود

کار بود دلداه ام بیکار بود

حرف بود اما لبانم دوختم...

meshkiman — Mon, 21 Jul 2008 16:07:18 GMT

گریه کردم گریه هم کاری نکرد

خنده کردم خنده درمانی نکرد

تیره کردم زندگی را با عبث

کاش من هرگز نمیکردم هوس

تاختم اما تو از من تاختی

باختم اما تو از من باختی

ناز کردم باز در خواب و خیال

راز دارد اینکه غم دارد دو بال

ساختم دنیا،من از خود باختم

باختم،ای کاش خود میساختم

سوختم از سردی ات هم سوختم

حرف بود اما لبانم دوختم

ارز بود آن را کمی اندوختم

کاش دنیا را نمی افروختم

چشمهایم بیخودی اشکی شدند

دردهایم جز یکی نیکی شدند

در سرای نیستی یادم کنید

مردگان من را کمی باور کنید

پی نوشت (1) : مرد بزرگ به خود سخت مي گيرد مرد كوچك به ديگران...

پی نوشت (2) : دل به خلق مبند که خسته شوی دل به حق بند که رسته شوی...

پی نوشت (3) : خدایا! این موهبت یا موهبتی برتر را از خزانه بیکرانت به من عطا فرما!

وقت باشد میروم حالا کمی حالم بده

meshkiman — Sun, 06 Jul 2008 16:10:18 GMT

چشم کردم باز با راز و نیاز

خواب بودم دیده بودم اشک و آه

گریه دیوانه وار و یک صدا

یک بیابان بود پر ز بی کسی

یک بغل خاطره های سر سری

گوش کردم آن صدا هشیار شد

زجه های مادرم بیمار شد

مادرم بود

ناله های بی امان مادرم بود

اشکهای آتشین خواهرم بود

گونه های خیس آن بالاترم بود

او پدر بود

یک نگاه دلنواز صاحبم بود

یک برادر یک رفیق

گوش کردم آن صدا بی تاب شد

حرفها با نغمه ای دمساز شد

ساز من با نای دل یکساز شد

تشنه بودم

هیچ کس آبی نداشت

گوش کردم ناله ای سازی نداشت

چادر مادر گرفتم آب

آب میخواهد دلم

مادرم بی اعتنا از من گذشت

او ندید من را ندید

دستهای گرم بابا را گرفتم

آب میخواهم کمی آبم بده

غصه ای دارم به دل جانم بده

ای برادر خنده ای زن

ای خدا یارم بده

خواهرم دستم بگیر نایم بده

اندکی نانم بده

ای خدا دنیای من اینگونه بود؟

حرفهایم بی هوا بیهوده بود؟

پس چرا هستم چرا؟

نکند رفتنیم

یا رفتم!

صبر کن...!

او دگر کیست که آنجاست

او چرا خوابیده ست

او چرا گریان نیست

چه کفن پیچ شده

خنده دار است قیافش

او شباهت به نگاهم دارد

او اگر اخم کند چهره من را دارد

او اگر پیر شود من ماند

او به مانند من است

او نه انگار من است!؟

چه توهم گاهیست

اگر او من باشد

من کیم

من به خود گفتم که من من نیستم

حالا که اینچنین به خدا دلسپرده ام

با درد، ساز و نوایی بهم زدم

بی آب من را روانه آن خانه میکنند

نه صبر کن

یکی زل زده ست به من

یک کاسه آب به دستش گرفته است

او همان نیست که کفن پیچ شده؟

او منم

به خدا او خود منم

آبم بده

وای چه سرد است این آب

خواب میخواهم کمی جایم بده

نیست حال رفتنم

من خسته ام

یا کمی دلبسته ام

وقت باشد میروم حالا کمی حالم بده

یا دو تا بالم بده

ای برادر تو بخند

تو بخندان لبها

من به لبخند شما میمانم

...